Bariery w branży pocztowej

426.

Dostęp do elementów infrastruktury operatora wyznaczonego
W Prawie pocztowym przyjęto rozwiązanie najmniej korzystne z punktu widzenia celu wyznaczonego przez III dyrektywę pocztową, tj. rzeczywistego uwolnienia rynku pocztowego ograniczające katalog elementów infrastruktury operatora wyznaczonego, które ten ma obowiązek udostępnić pozostałym operatorom pocztowym jedynie do kilku, mniej znaczących, jej elementów. Pominięto zaś najważniejsze elementy infrastruktury pocztowej składające się na ostatni etap realizacji usługi, a więc dostęp do placówek pocztowych oraz służby doręczeń, tzw. ostatniej mili.
Brak zamieszczenia w art. 66 Prawa pocztowego takich elementów infrastruktury jak placówki pocztowe,  centra ekspedycyjno – rozdzielcze, czy służba doręczeń spowodował, że operator wyznaczony nie jest w tym zakresie zobowiązany zapewnić dostępu do tych elementów operatorom pocztowym świadczącym usługi wchodzące w zakres usług powszechnych, a tym samym jedynie od jego dobrej woli zależy, to czy takiego dostępu udzieli czy nie. Ponadto konstrukcja przywołanego wyżej artykułu oraz kolejnych artykułów Prawa pocztowego mających w stosunku do art. 66 niejako charakter „wykonawczy”, w tym art. 67, wskazuje na to, że brak zdefiniowania obligatoryjnych terminów, w jakich operator wyznaczony ma obowiązek złożyć do organu nadzoru regulacyjnego nad rynkiem projekty regulaminów i cenników dostępu, daje możliwość przedłużania całej procedury (w/w dokumenty dla obecnego operatora wyznaczonego zostały przyjęte dopiero w listopadzie 2013 r. mimo, iż formalnie Prawa pocztowe zagwarantowało dostęp z dniem 1 stycznia 2013 r.). Obowiązujące przepisy uniemożliwiają też operatorom pocztowym analizę kalkulacji kosztowych operatora wyznaczonego i wpływ na cenę za dostęp, w tym za dostęp hurtowy, co powoduje, iż ma on swobodę kształtowania tejże bez udziału operatorów pocztowych skazanych na przyjęcie zaporowych warunków, co czyni przepis jedynie martwą literą.
Art. 66 Prawa pocztowego.
Zmiana art. 66 Prawa pocztowego poprzez nadanie mu brzmienia:  
1. Operator wyznaczony posiadający:
1) skrytki pocztowe,
2) własne oddawcze skrzynki pocztowe,
3) własne nadawcze skrzynki pocztowe,
4) własny transport,
5) własne centra sortujące i ekspedycyjno – rozdzielcze,
6) służbę doręczeń,
7) system kodów pocztowych identyfikujących obszary doręczeń,
8) bazy informacji o zmianie adresu w celu przekierowania przesyłek pocztowych
– zwane  dalej „elementami infrastruktury pocztowej”, jest obowiązany zapewnić dostęp do tych elementów operatorom pocztowym świadczącym usługi wchodzące w zakres usług powszechnych.
2. Operator wyznaczony jest obowiązany zapewnić operatorom, którzy nie świadczą usług wchodzących w zakres usług powszechnych dostęp do elementów infrastruktury pocztowej, o których mowa w ust. 1 pkt. 7 i 8.

Zmianę kolejnych artykułów poprzez ścisłe określenie terminów w jakich operator wyznaczony po przejęciu swych obowiązków ma obowiązek przedłożyć do organu nadzoru regulacyjnego projekty regulaminów i cenników dostępu oraz sposobu gwarantującego operatorom pocztowym możliwość współuczestniczenia w procesie kształtowania cen za dostęp, w tym za dostęp hurtowy.
Lista