Bariery z obszaru szkolnictwa wyższego

460.

Niejednolite i zbyt szczegółowe kryteria oceny PKA
Na bazie dość ogólnych przepisów ustawy i rozporządzeń, PKA przygotowała i egzekwuje własne przepisy i wymagania dot. oceny programowej i instytucjonalnej. W statucie PKA (Załączniki 1-3) określiła szczegółowe kryteria osobno dla:
- oceny programowej dla profilu praktycznego
- oceny programowej dla profilu ogólnoakademickiego
- oceny instytucjonalnej.

Przykładowo dla oceny programowej profilu praktycznego zestaw zawiera 6 głównych i blisko 50 szczegółowych kryteriów oceny, podzielonych na 3 stopnie szczegółowości (stopień I, II i III). Większość z tych 50 kryteriów jest dodatkowo oznaczona gwiazdką, a stopień spełnienia kryteriów III i II stopnia oznaczonych gwiazdką warunkuje ocenę spełnienia kryteriów nadrzędnego stopnia, tj. odpowiednio II i I, a stopień spełnienia kryteriów I stopnia warunkuje sformułowanie oceny końcowej kryterium głównego.

Uczelnia przygotowując raport samooceny musi opisać jak realizuje każde z ww. 50 szczegółowych kryteriów, co przy bardzo ograniczonej dopuszczalnej liczbie znaków jest prawie niewykonalne (odpowiedź nie może przekraczać np. 900 znaków ze spacjami, tj. ok. ¼ strony A4). W trakcie kontroli realizacja każdego kryterium jest bardzo szczegółowo kontrolowana przez zespół oceniający (czy są ustalone i spisane procedury postepowania i czy są dowody na to że procedury te są zrealizowane).

W trakcie tych szczegółowych kontroli każdego z kryteriów dużym problemem jest to, że w ramach PKA nie ma jednolitych standardów oceny poszczególnych kryteriów, i tak naprawdę każdy zespół oceniający PKA ma inne / indywidualne podejście do tematu (co zespół to nacisk na inne kwestie, i różnice w interpretacji tych samych kryteriów).
§ 4. 8 Statut Polskiej Komisji Akredytacyjnej (Załączniki do uchwały Nr 1/2015 PKA z 23 lutego 2015r.)
Ograniczyć liczbę i stopień szczegółowości kryteriów PKA.
Przyjąć jednolite standardy oceny poszczególnych kryteriów.
Lista